Blog

Blog

rew

2017

Zoektocht

Het is koud voor de tijd van het jaar als ik voor zonsopgang op de fiets stap om op zoek te gaan naar het Oranjetipje, een fraaie vlinder die in het voorjaar actief is. Ik rijd naar een plek waar veel pinksterbloemen groeien in de hoop er een slapend exemplaar te vinden. De pinksterbloem is een van de waardplanten van het Oranjetipje, dus de kans er daar een te vinden is aannemelijk. De omstandigheden zijn ideaal, er is dauw, weinig wind en het licht van de opkomende zon is prachtig ... maar mijn zoektocht naar het Oranjetipje levert helaas niets op. Een beetje teleurgesteld besluit ik over te gaan op plan B, het fotograferen van pinksterbloemen. Ik kies bewust voor de pinksterbloemen die in de schaduw staan en maak voor de achtergrond gebruik van de door de zon beschenen bosrand, die mooi oranje en geel kleurt. Het levert kleurrijke beelden op die mijn lichte teleurstelling heel snel doen verdwijnen. De volgende ochtend waag ik nogmaals een poging. Het is wederom koud en het heeft zelfs licht gevroren. Vol goede moed ga ik weer op zoek naar het Oranjetipje, maar ook nu heb ik geen succes. Om de prachtige omstandigheden niet onbenut voorbij te laten gaan, ga ik weer met de pinksterbloemen aan de slag. De met rijp bedekte bloemen, in combinatie met het zachte ochtendlicht maken ze nu extra de moeite waard om te fotograferen. Na ruim 2 uur fotograferen, houd ik het voor gezien. De rijp is verdwenen, de wind is aangetrokken en ik heb het koud. Verkleumd maar tevreden rijd ik terug naar huis, waar ik al snel plannen maak voor een volgende zoektocht …

pblenshh

(150 mm | F 4.5 | iso 200 | 1/125 sec)


piblshh

(150 mm | F 3.2 | iso 200 | 1/80 sec)


pibshh

(150 mm | F 4 | iso 200 | 1/250 sec)


piblrijpshh

(150 mm | F 4 | iso 200 | 1/400 sec)

Fleurige mossen

Ruig haarmos en echt zandhaarmos zijn het gehele jaar door groen, maar in de winter en het vroege voorjaar krijgen ze extra kleur. Dan worden er prachtig gekleurde sporenkapsels gevormd. De sporenkapsels van deze haarmossen kleuren respectievelijk rood en oranjegeel. Ze groeien vaak in elkaars gezelschap en op plaatsen waar ze massaal voorkomen, zijn dan prachtige oranjerode plakkaten te onderscheiden. Beide soorten zijn tweehuizig, wat betekent dat er mannelijke en vrouwelijke planten zijn, die naast elkaar leven. Alleen de vrouwelijke planten dragen sporenkapsels. De mannelijke planten vormen een knotsvormig orgaan waarin zaadcellen worden geproduceerd. Deze op roosjes lijkende mannelijke voortplantingsorganen zijn rood gekleurd bij het ruig haarmos en roodbruin bij het echt zandhaarmos. De zaadcellen komen via vocht (regen, dauw of mist) bij de vrouwelijke planten terecht. Na de bevruchting groeit uit de vrouwelijke plant een sierlijk en fraai gekleurd sporenkapsel, een dun steeltje met aan de top een verdikking. Deze verdikking groeit uit tot een sporendoosje, waaruit na rijping de sporen vrij komen. Uit de sporen ontwikkelen zich onder gunstige omstandigheden vervolgens nieuwe mosplanten. Sporenkapsels zijn door hun vorm en kleur zeer de moeite waard om te fotograferen. Ze bieden volop mogelijkheden en zijn bovendien erg leuk om creatief mee bezig te zijn …

rhmshh

Ruig haarmos (60 mm | F 2.8 | iso 200 | 1/160 sec)


ezhmshh

Echt zandhaarmos (150 mm | F 2.8 | iso 200 | 1/1000 sec)


ezmk

Echt zandhaarmos (150 mm | F 4 | iso 200 | 1/500 sec)

IJzige creaties

In januari deed Koning Winter na lange tijd eindelijk weer eens serieus van zich spreken. In Zeeland weliswaar zonder sneeuw van betekenis, maar wel met vorst, (ruige) rijp en ijs. Ideale omstandigheden om er met de camera op uit te trekken. Mijn focus lag vooral op ijs, want in de vorming van ijs laat de natuur zich zonder enige twijfel van haar meest artistieke kant zien. Vormen, lijnen, patronen en structuren in en op het ijs, ze vormen vaak ware kunstwerkjes. Voorzien van een macrolens en statief ging ik op pad, op zoek naar ijzige details in plassen en greppels. In een jong drassig bos vond ik al snel een geschikte plek. Het vinden van fraaie details en het maken van sprekende composities kostte echter heel wat meer moeite. Bovendien was het een hele uitdaging om niet door het soms broze ijs te zakken of het op een andere manier te beschadigen. Door mijn (lichte) statief over het ijs te schuiven en gebruik te maken van het kantelbare lcd-schermpje van de camera zocht ik naar mooie beelden, waarbij ik af en toe genoodzaakt was een enigszins geforceerde houding aan te nemen, die onvermijdelijk tot spierpijn zou leiden. De witbalans van de camera stelde ik bewust koel in (4150 K) en verder speelde ik wat met het diafragma en de belichting. Ten slotte experimenteerde ik met het in- en uitsluiten van reflecties. Het leverde kleurrijke abstracte beelden op én de volgende dag inderdaad lichte spierpijn. Heel andere beelden verkreeg ik na een koude mistige nacht. In een laag uitgebaggerde modder langs een watergang vond ik verschillende plasjes met prachtige ijspatronen in combinatie met rijp. In sommige creaties zag ik figuren en andere deden me denken aan micro-organismen ... Ook bij deze beelden koos ik voor een koele witbalans.

blogijsbladeren-1201680

(60 mm | iso 400 | F 9 | 1/ 20 sec )


blogijsbladeren-1201738

(60 mm | iso 400 | F 8 | 1/ 10 sec )


blogicevormbl-1221814

(60 mm | iso 400 | F 8 | 1/ 80 sec )


blogicevormkop-1221815

(60 mm | iso 400 | F 8 | 1/ 125 sec )