Blog

Blog

rew

Zeeland

Eervolle vermelding Groene Camera 2019

De Groene Camera is een fotowedstrijd voor natuurfotografen uit Nederland en België en wordt sinds 2017 georganiseerd. Toen ik een oproep zag om mee te doen aan de derde editie, de Groene Camera 2019, besloot ik een kans te wagen en enkele foto’s in te sturen. Begin maart kreeg ik tot mijn verrassing een mailtje dat een van mijn foto’s was doorgedrongen tot de finaleronde. Dit betekende dat de foto bij de eerste tien van een categorie was geëindigd. In mijn geval ging het om de foto van een steenslijmvis, die ik had ingezonden in de categorie “onderwater”. Super leuk! Uit deze 10 foto’s zouden vervolgens twee prijswinnaars (een winnaar en een runner up) en 5 eervolle vermeldingen worden gekozen. Voor het zover was, moest eerst de originele foto, het RAW bestand nog worden opgestuurd om te controleren of ik aan de voorwaarden had voldaan zoals beschreven in wedstrijdreglementen. Daarna was het afwachten tot de prijsuitreiking. De prijsuitreiking vond plaats tijdens de pixperience in Nijkerk op 23 maart jl. en werd gepresenteerd door jurylid, Bart Siebelink. Op een groot scherm werden per categorie eerst de eervolle vermeldingen getoond, daarna de runner up en als laatste de winnaar. Aangekomen bij de categorie “onderwater” hoorde ik al vrij snel mijn naam voorbij komen en verscheen er een portretfoto van mij op het scherm, gevolgd door de ingezonden foto. Ik had een eervolle vermelding behaald! Een geweldig moment en tegelijkertijd ook een heel bijzondere gewaarwording om je foto op een groot beeldscherm te zien verschijnen, te midden van de vele prachtige foto’s!

grcamsh

De foto is gemaakt in de Oosterschelde bij duikplaats de Bergse Diepsluis (Oesterdam) op een diepte van ongeveer 1,5 meter. De steenslijmvis is met zijn guitige uiterlijk een van mijn favoriete vissen. Hij leeft in ondiep water tussen en onder stenen van dijken en dammen. Hij heeft geen schubben, maar een gladde slijmerige huid, die hem indien nodig in staat stelt om tijdelijk boven water te overleven.

De gehele uitslag van de Groene Camera 2019 is te vinden op natuurfotografie.nl . Later dit jaar, zullen de winnende beelden ook te zien zijn in een tijdelijke expositie in het Museon in Den Haag.

Bikkels in het zand

In de zeereep, de eerste reep duinvegetatie aan de zeezijde van het duin, is het helmgras een van de weinige plantensoorten die zich kan vestigen en handhaven. Wind, stuivend zand, zilte lucht en droogte maken het leven in de zeereep hard en zwaar. Het is dan ook verbazingwekkend dat er in het kale zand tussen het helmgras of soms zelfs op het strand ook paddenstoelen voorkomen. Karakteristieke paddenstoelen met klinkende en tot de verbeelding sprekende namen als duinfranjehoed, duinveldridderzwam en zandtulpje. Stuk voor stuk soorten die alleen in de zeereep voorkomen en zijn aangepast om in dit extreme milieu te overleven. Bikkels in het zand dus, die leven op de afgestorven wortels en andere delen van het helmgras. Bij harde wind of storm worden deze paddenstoelen vaak zwaar op de proef gesteld. Ze worden gezandstraald, krijgen niet zelden een zoutwaterspray te verduren of stuiven zelfs helemaal onder. Maar als de storm voorbij is weten ze zich toch verassend vaak weer aan het zand te ontworstelen. De afgelopen weken ben ik veel op het strand geweest om deze taaie en fotogenieke paddestoelen te fotograferen. Struinend langs de duinen, trof ik de duinfranjehoed en de duinveldridderzwam in redelijke aantallen aan, maar het minder algemeen voorkomende en minder goed zichtbare zandtulpje heb ik helaas niet kunnen vinden. Sommige exemplaren trof ik aan op open plekken waar ik makkelijk bij kon, andere op plaatsen waar ik niet zo gemakkelijk of zelfs helemaal niet kon fotograferen. Om de duinvegetatie niet te beschadigen, moest ik soms ongemakkelijke posities aannemen; de onherroepelijke stijfheid, de volgende dag daarbij maar voor lief nemend. Werkend vanuit een laag standpunt, was het bovendien een uitdaging om mijn fotoapparatuur zandvrij te houden. Maar met de nodige voorzichtigheid is het gelukt om niets te beschadigen en heeft ook mijn fotoapparatuur alle beproevingen zonder problemen doorstaan. Mijn fotosessies hebben flink wat beelden opgeleverd, maar bovenal heb ik er ontzettend veel plezier aan beleefd. Nieuwe ideeën borrelen echter al weer op, dus het ziet er naar uit dat er nog meer beelden zullen volgen. Voorlopig staat het fotograferen van mijn bikkels echter op een laag pitje, want bij mijn laatste bezoek, na een aantal dagen harde wind, storm, regen en vorst, waren er bar weinig meer te vinden. Het is tijd voor iets anders ...

dfh

Duinfranjehoed (150 mm | iso 200 | F4.5 | 1/125 sec)


dfhst

Duinfranjehoed (150 mm | iso 200 | F5.6 | 1/60 sec)


dfhvg

Duinfranjehoed (150 mm | iso 200 | F5.6 | 1/50 sec)


dvrzwam1

Duinveldridderzwam (150 mm | iso 200 | F4 | 1/160 sec)


dvrzwam

Duinveldridderzwam (150 mm | iso 200 | F4 | 1/60 sec)


dvrzwamov

Duinveldridderzwam (9 mm | iso 200 | F8 | 1/125 sec)

Onderwaterfotografie

Naast het fotograferen van de natuur, mag ik ook graag duiken en snorkelen. Duiken doe ik voornamelijk in de provincie Zeeland. De Zeeuwse wateren (Oosterschelde, Grevelingenmeer en Veerse Meer) bieden namelijk een prachtig en rijk onderwaterleven. Sinds een jaar of twee fotografeer ik ook onderwater. Een soms lastige vorm van fotografie met vele uitdagingen, maar ontzettend leuk om te doen. Een kleine selectie van de beelden die ik heb gemaakt, zijn te zien in mijn portfolio “onderwater”. Nieuwe beelden zullen daar uiteraard ook worden geplaatst.

kpaskwshh

Zwemmend kom ik de kompaskwal liever niet tegen, maar duikend of snorkelend, beschermd door een neopreen pak, is het genieten van een ontmoeting met deze prachtige kwal!

Toch nog ...

AI heel lang overwinteren er velduilen aan de zuidkust van Schouwen-Duiveland en ieder jaar komen daar veel vogelaars en fotografen op af. Ook ik heb me deze winter een keer in de lange rij van fotografen geschaard op de Oosterscheldedijk nabij Burghsluis om een velduil te fotograferen. Het resultaat liet helaas te wensen over en bovendien stond de massale belangstelling me vreselijk tegen, zodat het slechts bij één keer is gebleven. Maar door de vele foto’s van Zeeuwse velduilen die op het internet voorbij kwamen, ging het uiteindelijk toch weer kriebelen. Velduilen zijn immers prachtige en intrigerende vogels, waar ik heel graag een aantal mooie beelden van zou willen maken. In de hoop dat de velduilengekte een eind voorbij zou zijn, ben ik in het vroege voorjaar een paar keer terug geweest. En inderdaad, het aantal rijdende schuilhutten met lange uitstekende telelenzen bleek mee te vallen. De velduilen waren overigens wel goed vertegenwoordigd. Eén keer heb ik zelfs zes exemplaren zien jagen. Een prachtig schouwspel, waar ik erg van heb genoten. Actiefoto’s heb ik niet kunnen maken, maar wel een aantal portretten in avondlicht. Het zullen zeker niet de laatste foto’s zijn, want ik ga zeker nog eens terug.

vibshh

vushh

vupshh

Toevallige ontmoeting ...

Door allerlei omstandigheden heb de afgelopen tijd amper gefotografeerd, maar vorige week ben ik er voor het eerst in het nieuwe jaar eindelijk weer eens lekker op uit getrokken. Rijdend in de polder wordt mijn aandacht al snel getrokken door een grote grijze vogel die aan de rand van een klein maïsveld aan enkele afgestorven planten pikt. Even is er een moment van ongeloof, dat echter al snel omslaat in euforie, want daar staat een heuse kraanvogel! Een kraanvogel op deze plek en zo dichtbij (ongeveer 50 meter van de weg), is echt fantastisch! Het dier loopt enigszins mank, maar oogt niet verzwakt en lijkt verder gezond. Vanuit de auto sla ik de gracieuze vogel gade en maak enkele foto’s. Na enige tijd houdt de kraanvogel het voor gezien en gaat op de wieken om vervolgens op een naburige omgeploegde akker weer neer te strijken. Ik vervolg mijn weg, maar neem me voor om op de terugweg nog een kijkje te nemen bij het maïsveld. Een paar uur later tref ik de kraanvogel wederom aan, maar nu op grote afstand van de weg. Ik besluit daarom een poging te wagen, de vogel te voet te benaderen. In de dekking van het maïsveld lukt het me om redelijk dichtbij te komen en eenmaal in positie, laat de kraanvogel zich vrij makkelijk fotograferen. Thuis kom ik na wat zoekwerk tot een verrassende ontdekking. Het blijkt namelijk om een echte Zeeuwse beroemdheid te gaan. Een kraanvogel met een kwetsuur aan de rechterpoot, die hoogstwaarschijnlijk als gevolg daarvan inmiddels al bijna twee maanden in de polder bij Westenschouwen bivakkeert. Naar ik begrijp heeft de vogel veel bekijks getrokken en zelfs aandacht gehad in de pers, maar klaarblijkelijk is alle aandacht en berichtgeving volledig aan mij voorbij gegaan. Nu maar hopen dat deze prachtige vogel het zal redden en zich uiteindelijk weer bij zijn of haar soortgenoten kan voegen.

kvshh

Zeehonden bij zonsondergang

De spuisluis in de Brouwersdam, is een bekende locatie om zeehonden te spotten. Vooral in de weekenden vormen de grijze en gewone zeehonden hier soms een heuse toeristische attractie. De dieren zijn vaak te zien bij afgaand water en alle menselijke belangstelling is hen inmiddels niet vreemd meer. Zo zijn ze regelmatig spelend en nieuwsgierig rondkijkend te aanschouwen, maar ook foeragerend. De sluis is namelijk een goede plaats om te jagen en zo nu en dan wordt er aan de oppervlakte, uitgebreid een gevangen vis genuttigd. Inmiddels heb ik al menig uurtje op deze plek doorgebracht, zowel met als zonder fototoestel en elke keer weer, blijf ik het erg leuk vinden om de dieren bezig te zien. Mijn fotografische bezoeken plan ik meestal van te voren en altijd op de wat minder drukke weekdagen. Zoals enige tijd geleden op een mooie voorjaarsavond. Een avond met de juiste ingrediënten voor het maken van sfeerbeelden. Heerlijk weer, een kalme zee, een prachtige zonsondergang en een paar gewillige grijze zeehonden ...

gzbshh2-1

gzbshh1-1