Blog

Blog

rew

Bikkels in het zand

In de zeereep, de eerste reep duinvegetatie aan de zeezijde van het duin, is het helmgras een van de weinige plantensoorten die zich kan vestigen en handhaven. Wind, stuivend zand, zilte lucht en droogte maken het leven in de zeereep hard en zwaar. Het is dan ook verbazingwekkend dat er in het kale zand tussen het helmgras of soms zelfs op het strand ook paddenstoelen voorkomen. Karakteristieke paddenstoelen met klinkende en tot de verbeelding sprekende namen als duinfranjehoed, duinveldridderzwam en zandtulpje. Stuk voor stuk soorten die alleen in de zeereep voorkomen en zijn aangepast om in dit extreme milieu te overleven. Bikkels in het zand dus, die leven op de afgestorven wortels en andere delen van het helmgras. Bij harde wind of storm worden deze paddenstoelen vaak zwaar op de proef gesteld. Ze worden gezandstraald, krijgen niet zelden een zoutwaterspray te verduren of stuiven zelfs helemaal onder. Maar als de storm voorbij is weten ze zich toch verassend vaak weer aan het zand te ontworstelen. De afgelopen weken ben ik veel op het strand geweest om deze taaie en fotogenieke paddestoelen te fotograferen. Struinend langs de duinen, trof ik de duinfranjehoed en de duinveldridderzwam in redelijke aantallen aan, maar het minder algemeen voorkomende en minder goed zichtbare zandtulpje heb ik helaas niet kunnen vinden. Sommige exemplaren trof ik aan op open plekken waar ik makkelijk bij kon, andere op plaatsen waar ik niet zo gemakkelijk of zelfs helemaal niet kon fotograferen. Om de duinvegetatie niet te beschadigen, moest ik soms ongemakkelijke posities aannemen; de onherroepelijke stijfheid, de volgende dag daarbij maar voor lief nemend. Werkend vanuit een laag standpunt, was het bovendien een uitdaging om mijn fotoapparatuur zandvrij te houden. Maar met de nodige voorzichtigheid is het gelukt om niets te beschadigen en heeft ook mijn fotoapparatuur alle beproevingen zonder problemen doorstaan. Mijn fotosessies hebben flink wat beelden opgeleverd, maar bovenal heb ik er ontzettend veel plezier aan beleefd. Nieuwe ideeën borrelen echter al weer op, dus het ziet er naar uit dat er nog meer beelden zullen volgen. Voorlopig staat het fotograferen van mijn bikkels echter op een laag pitje, want bij mijn laatste bezoek, na een aantal dagen harde wind, storm, regen en vorst, waren er bar weinig meer te vinden. Het is tijd voor iets anders ...

dfh

Duinfranjehoed (150 mm | iso 200 | F4.5 | 1/125 sec)


dfhst

Duinfranjehoed (150 mm | iso 200 | F5.6 | 1/60 sec)


dfhvg

Duinfranjehoed (150 mm | iso 200 | F5.6 | 1/50 sec)


dvrzwam1

Duinveldridderzwam (150 mm | iso 200 | F4 | 1/160 sec)


dvrzwam

Duinveldridderzwam (150 mm | iso 200 | F4 | 1/60 sec)


dvrzwamov

Duinveldridderzwam (9 mm | iso 200 | F8 | 1/125 sec)

Onderwaterfotografie

Naast het fotograferen van de natuur, mag ik ook graag duiken en snorkelen. Duiken doe ik voornamelijk in de provincie Zeeland. De Zeeuwse wateren (Oosterschelde, Grevelingenmeer en Veerse Meer) bieden namelijk een prachtig en rijk onderwaterleven. Sinds een jaar of twee fotografeer ik ook onderwater. Een lastige vorm van fotografie met vele uitdagingen, maar wel heel erg leuk om te doen. Een kleine selectie van de beelden die ik heb gemaakt, zijn te zien in mijn portfolio “onderwater”. Nieuwe beelden zullen daar de komende tijd, eveneens worden geplaatst.

kpaskwshh

Zwemmend kom ik de kompaskwal liever niet tegen, maar duikend of snorkelend, beschermd door een neopreen pak, is het genieten van een ontmoeting met deze prachtige kwal!

Zoektocht

Het is koud voor de tijd van het jaar als ik voor zonsopgang op de fiets stap om op zoek te gaan naar het Oranjetipje, een fraaie vlinder die in het voorjaar actief is. Ik rijd naar een plek waar veel pinksterbloemen groeien in de hoop er een slapend exemplaar te vinden. De pinksterbloem is een van de waardplanten van het Oranjetipje, dus de kans er daar een te vinden is aannemelijk. De omstandigheden zijn ideaal, er is dauw, weinig wind en het licht van de opkomende zon is prachtig ... maar mijn zoektocht naar het Oranjetipje levert helaas niets op. Een beetje teleurgesteld besluit ik over te gaan op plan B, het fotograferen van pinksterbloemen. Ik kies bewust voor de pinksterbloemen die in de schaduw staan en maak voor de achtergrond gebruik van de door de zon beschenen bosrand, die mooi oranje en geel kleurt. Het levert kleurrijke beelden op die mijn lichte teleurstelling heel snel doen verdwijnen. De volgende ochtend waag ik nogmaals een poging. Het is wederom koud en het heeft zelfs licht gevroren. Vol goede moed ga ik weer op zoek naar het Oranjetipje, maar ook nu heb ik geen succes. Om de prachtige omstandigheden niet onbenut voorbij te laten gaan, ga ik weer met de pinksterbloemen aan de slag. De met rijp bedekte bloemen, in combinatie met het zachte ochtendlicht maken ze nu extra de moeite waard om te fotograferen. Na ruim 2 uur fotograferen, houd ik het voor gezien. De rijp is verdwenen, de wind is aangetrokken en ik heb het koud. Verkleumd maar tevreden rijd ik terug naar huis, waar ik al snel weer plannen maak voor een volgende zoektocht …

pblenshh

(150 mm | F 4.5 | iso 200 | 1/125 sec)


piblshh

(150 mm | F 3.2 | iso 200 | 1/80 sec)


pibshh

(150 mm | F 4 | iso 200 | 1/250 sec)


piblrijpshh

(150 mm | F 4 | iso 200 | 1/400 sec)

Fleurige mossen

Ruig haarmos en echt zandhaarmos zijn het gehele jaar door groen, maar in de winter en het vroege voorjaar krijgen ze extra kleur. Dan worden er prachtig gekleurde sporenkapsels gevormd. De sporenkapsels van deze haarmossen kleuren respectievelijk rood en oranjegeel. Ze groeien vaak in elkaars gezelschap en op plaatsen waar ze massaal voorkomen, zijn dan prachtige oranjerode plakkaten te onderscheiden. Beide soorten zijn tweehuizig, wat betekent dat er mannelijke en vrouwelijke planten zijn, die naast elkaar leven. Alleen de vrouwelijke planten dragen sporenkapsels. De mannelijke planten vormen een knotsvormig orgaan waarin zaadcellen worden geproduceerd. Deze op roosjes lijkende mannelijke voortplantingsorganen zijn rood gekleurd bij het ruig haarmos en roodbruin bij het echt zandhaarmos. De zaadcellen komen via vocht (regen, dauw of mist) bij de vrouwelijke planten terecht. Na de bevruchting groeit uit de vrouwelijke plant een sierlijk en fraai gekleurd sporenkapsel, een dun steeltje met aan de top een verdikking. Deze verdikking groeit uit tot een sporendoosje, waaruit na rijping de sporen vrij komen. Uit de sporen ontwikkelen zich onder gunstige omstandigheden vervolgens nieuwe mosplanten. Sporenkapsels zijn door hun vorm en kleur zeer de moeite waard om te fotograferen. Ze bieden volop mogelijkheden en zijn bovendien erg leuk om creatief mee bezig te zijn …

rhmshh

Ruig haarmos (60 mm | F 2.8 | iso 200 | 1/160 sec)


ezhmshh

Echt zandhaarmos (150 mm | F 2.8 | iso 200 | 1/1000 sec)


ezmk

Echt zandhaarmos (150 mm | F 4 | iso 200 | 1/500 sec)

IJzige creaties

In januari deed Koning Winter na lange tijd eindelijk weer eens serieus van zich spreken. In Zeeland weliswaar zonder sneeuw van betekenis, maar wel met vorst, (ruige) rijp en ijs. Ideale omstandigheden om er met de camera op uit te trekken. Mijn focus lag vooral op ijs, want in de vorming van ijs laat de natuur zich zonder enige twijfel van haar meest artistieke kant zien. Vormen, lijnen, patronen en structuren in en op het ijs, ze vormen vaak ware kunstwerkjes. Voorzien van een macrolens en statief ging ik op pad, op zoek naar ijzige details in plassen en greppels. In een jong drassig bos vond ik al snel een geschikte plek. Het vinden van fraaie details en het maken van sprekende composities kostte echter heel wat meer moeite. Bovendien was het een hele uitdaging om niet door het soms broze ijs te zakken of het op een andere manier te beschadigen. Door mijn (lichte) statief over het ijs te schuiven en gebruik te maken van het kantelbare lcd-schermpje van de camera zocht ik naar mooie beelden, waarbij ik af en toe genoodzaakt was een enigszins geforceerde houding aan te nemen, die onvermijdelijk tot spierpijn zou leiden. De witbalans van de camera stelde ik bewust koel in (4150 K) en verder speelde ik wat met het diafragma en de belichting. Ten slotte experimenteerde ik met het in- en uitsluiten van reflecties. Het leverde kleurrijke abstracte beelden op én de volgende dag inderdaad lichte spierpijn. Heel andere beelden verkreeg ik na een koude mistige nacht. In een laag uitgebaggerde modder langs een watergang vond ik verschillende plasjes met prachtige ijspatronen in combinatie met rijp. In sommige creaties zag ik figuren en andere deden me denken aan micro-organismen ... Ook bij deze beelden koos ik voor een koele witbalans.

blogijsbladeren-1201680

(60 mm | iso 400 | F 9 | 1/ 20 sec )


blogijsbladeren-1201738

(60 mm | iso 400 | F 8 | 1/ 10 sec )


blogicevormbl-1221814

(60 mm | iso 400 | F 8 | 1/ 80 sec )


blogicevormkop-1221815

(60 mm | iso 400 | F 8 | 1/ 125 sec )